nu:

LA MONNAIE LOVES (TO) DANCE

Drie van Belgiës beste choreografen sluiten voor De Munt het extra-murosseizoen af; Alain Platel, Sidi Larbi Cherkaoui en Anne Teresa de Keersmaeker.

Alain Platel bouwt nicht schlafen uit tot een mannenstuk dat handelt over de getroebleerde beginjaren van de 20ste eeuw, die uiteindelijk hebben geleid tot de grote crisis van de Eerste Wereldoorlog. Met de symfonieën van Mahler als basis creëert componist Steven Prengels een soundscape waarin hij ook natuursamples, omgevingsgeluiden en de polyfonie van de Congolese zangers Boule Mpanya en Russell Tshiebua integreerde. Na haar scenografie voor de creatie van Pascal Dusapins Penthesilea in de Munt, werkte beeldend kunstenares Berlinde De Bruyckere ook nu het decor uit.

Als uitzonderlijke première voor België brengen we met deze Brusselse presentatie twee creaties samen die Sidi Larbi Cherkaoui maakte voor de GöteborgsOperans Danskompani ; twee creaties waarin kunstvormen en eigentijdse thema’s elkaar kruisen. In Noetic (2014) verkent Cherkaoui in een spel van mechanische en geautomatiseerde bewegingen het menselijke instinct dat elk detail van ons bestaan wil structureren, en dat tegelijk verlangt naar de vrijheid voorbij de regels; In Icon (2016) werkt de artistiek directeur van Ballet Vlaanderen een thema uit hem al lang fascineert: de representatie en de impact van religies op mens en maatschappij. De gerenommeerde Britse artiest Anthony Gormley staat in voor de decors.

Anne Teresa de Keersmaeker op haar beurt creëerde Rosas danst Rosas (1983) in de Munt. Met deze choreografie, een van haar meest gerenommeerde, bevestigde de Belgische haar voornemen om repetitieve structuren verder te onderzoeken. Dat onderzoek, in Fase nog maar een aanzet, werd hier diepgravend opgevat en verloopt langs de tegenstellingen die in haar later oeuvre vaak terug zouden komen: structuur versus emotie, orde tegenover ontbinding, verdubbeling en uniciteit.

Voor alle informatie over deze voorstellingen kijk op www.demunt.be.

Recent