Facebook Twitter Tunein YouTube
nu:

ICON

Deze coproductie van deSingel internationale kunstcampus, De Munt/La Monnaie (Brussel), Sadler’s Wells (Londen), Les Théâtres de la Ville de Luxembourg, La Viletta (Parijs), Migros Culture Percentage Dance Festival Steps (Zurich) kende op 21 okober 2016 zijn wereldpremière in The Göteborg Opera.

Voor de tweede maal werkte Sidi Larbi Cherkaoui samen met de twaalf dansers van het Zweedse hedendaagse balletgezelschap en zes van zijn eigen gezelschap Eastman. De muziek vertrouwde hij toe aan vijf topmuzikanten/zangers uit Italië, Japan en Zuid-Korea. Dit amalgaam van culturen zorgt andermaal voor een indrukwekkend en prachtig klankbord.

Iconen. Spirituele leiders, politici, popsterren, rolmodellen. We creëren ze, reproduceren ze en aanbidden ze, tot ze worden vervangen door een nieuwe macht, cultuur of trend. Love and destroy. De voorbeelden in onze samenleving zijn legio. Die gedachte is het leidmotief van Sidi Larbi Cherkaoui voor Icon. De voorstelling haakt daar met een suggestieve beeldentaal op in. Weer zocht hij een materiaal om zijn ideeën kracht bij te zetten. Zijn keuze viel op klei, een inerte maar kneedbare massa. Klei heeft ook een sterke biologische connectie met de aarde.

In de openingsscène verschijnen de dansers op een rij. Armen- en handenspel is een telkens weerkerend kenmerk van Sidi Larbi Cherkaoui. Met de handen in elkaar geslagen worden golvende kettingen gemaakt. Het lange lint breekt stuk. In kleinere groepjes worden andere constellaties gevormd, tot er één groepje overblijft. Telkens maakt zich een danser los voor een solomoment. Ondertussen gaan de anderen aan de slag met de klei. Organisch veren ze recht. Weer wordt een ketting gevormd waarbij de dansers voorwaarts bewegen en zich dan weer terugtrekken als eb en vloed. Ze trekken de solist in de groep, waar zich weer iemand anders uit losmaakt. Een allegorisch beeld voor bekendheid en weer verdwijnen in de massa, in de anonimiteit. De ketting breekt: de sterkte van een ketting wordt bepaald door de zwakste schakel. Er zit een interessant denkpatroon achter, maar het is allemaal vrij cryptisch. De muziek is weer een sterk element in de voorstelling en pendelt tussen het westen en oosten.

Viviane Redant

Geprikkeld ? De volledige recensie lees je op www.klassiek-centraal.be

Klassiek Centraal

Recent