Facebook Twitter Tunein YouTube
nu:

DE PERVERSE WELLUST TEN VAL : DON GIOVANNI MEER DAN OOIT…

Brussel kende in 2016 de eerste Midsummer Mozartiade. De tweede editie loopt momenteel en opende met de opera der opera’s, Don Giovanni. Het werd een bijzonder sterke uitvoering waarvoor het publiek meer dan terecht rechtveerde. De bravo’s vulden de zaal.

Regisseur Eric Gobin zorgde voor een minimaal aangekleed decor. Een erg grote spiegel in een vergulde barokkader en zes Louis XVI stoeltjes, eveneens verguld en met rode velours bekleed. Meer decor zou er niet aan te pas komen in de kleinere, maar erg aangename theaterzaal van het Théatre des Martyrs aan het Martelarenplein in Brussel. Deze zaal is erg goed geschikt voor het brengen van klassieke muziek en het verbaast me daarom des te meer omdat dit zaaltje in ‘het circuit’ niet bekend is. Voor mij was het een positieve ontdekking op zich. Er zou nog meer positief te ontdekken zijn…

Eenvoudig decor, eenvoudige kostumering van ‘ergens in de 20ste eeuw’, zeg maar tijdloos: daar koos Eric Gobin dus voor. Eenvoud. Alhoewel, eenvoud? De eenvoud zat uitsluitend in dat decor en de kostumering want meer dan ooit zag ik elke rol onvoorstelbaar uitgepuurd in het karakter dat Da Ponte en Mozart al sterk in de verf zetten. Het was zo overweldigend dat ik durf stellen dat dit, ondanks enkele opmerkingen, dit voor mij alvast de beste Don Giovanni werd die ik ooit op scène zag.

We kennen het verhaal: de rijke schurk, zeg maar vlakweg smeerlap, Don Giovanni vermoordt Il Commendatore, vader van Donna Anna, een van de talloze vrouwen – volgens zijn catalogus alleen al in Spanje 1.003! – die hij op het oog heeft. Deze moord betekent eigenlijk het begin van zijn einde. Eenieders ogen zullen opengaan en uiteindelijk zal iedereen, de rijkere en de armere samenspannen om die brutale, wellustige pervert het zwijgen op te leggen.

Ludwig Van Mechelen

Geprikkeld ? Kijk voor meer op www.klassiek-centraal.be

Klassiek Centraal

Recent